Ove godine je 175 godina od rođenja Akademika prof. dr Ljubomira Klerića.

Predlogu Odeljenja rudarskih, geoloških i sistemskih nauka Akademije inženjerskih nauka Srbije, da se godišnjica rođenja velikana srpske nauke obeleži primereno njegovom stvaralačkom opusu i delu, pridružilo se 11 uglednih institucija: Akademija inženjerskih nauka Srbije, Rudarski institut Beograd, Matematički institut Srpske akademije nauka i umetnosti, Mašinski fakultet Beograd, Rudarsko-geološki fakultet Beograd, Srpsko društvo za mehaniku, Srpsko geološko društvo, Geološki zavod Srbije, Vojnotehnički institut Beograd, Matica srpska i Narodna biblioteka Srbije.

Adresa
Organizacionog tela za obeležavanje jubileja: jubilej.kleric@ribeograd.ac.rs

AKADEMIJA INŽENjERSKIH NAUKA SRBIJE

RUDARSKI INSTITUT BEOGRAD

MATEMATIČKI INSTITUT SRPSKE AKADEMIJE NAUKA I UMETNOSTI

MAŠINSKI FAKULTET BEOGRAD

RUDARSKO-GEOLOŠKI FAKULTET BEOGRAD

SRPSKO DRUŠTVO ZA MEHANIKU

SRPSKO GEOLOŠKO DRUŠTVO

GEOLOŠKI ZAVOD SRBIJE

VOJNOTEHNIČKI INSTITUT BEOGRAD

MATICA SRPSKA

NARODNA BIBLIOTEKA SRBIJE

LjUBOMIR KLERIĆ (Subotica, 29. 06. 1844 – Beograd, 21. 01. 1910), diplomirani inženjer rudarstva, univerzitetski profesor, jedan od prvih akademika Srpske kraljevske akademije (SKA, danas Srpska akademija nauka i umetnosti), naučnik, konstruktor, pronalazač, istaknuti rudarski i geološki stručnjak, utemeljitelj srpske škole mašinstva i mehanike, predlagač Nikole Tesle za člana SKA, ratnik, ministar prosvete, ministar privrede, član Komisije za formiranje Univerziteta u Beogradu itd.

Nakon što je završio osnovno školovanje u rodnoj Subotici, porodica se 1855. seli u Beograd, prihvata pravoslavnu veru i menja prezime Klery u Klerić, a ime dečaka Julius u Ljubomir.

U Beogradu je završio gimnziju 1862. i iste godine upisao Tehnički fakultet Velike škole u Beogradu. Posle druge godine studija kao „državni pitomac” upućen na studije rudarstva na Rudarsku akademiju u Frajberg. Zimskog semestra 1867/68. prelazi na Cirišku politehniku da izučava mašinstvo. Sledeće godine završava studije rudarstva u Frajbergu, nastavlja specijalističko usavršavanje na Rudarskoj akademiji u Berlinu i paralelno stiče praktična inženjerska iskustva u nemačkim rudnicima u Vestfaliji, Saksoniji, Gornjoj Šleziji i Pšibramu u Češkoj.

Po povratku u Beograd 1870, radi kao pisar u Rudarskom odeljenju Ministarstva finansija Kneževine Srbije. U Nemačkoj i Francuskoj studijski boravi 1872. gde patentira konstrukciju bušaće garniture sa užetom, koja ulazi u široku upotrebu. Naredne godine vraća se u Srbiju sa R. Hofmanom i posvećuje geološkim istraživanjima Venčaca, Rudnika, Kosmaja, a na Avali pronalazi ležište žive. Angažuje se na geološkim istraživanjima trase železničke pruge Ćuprija-Aleksinac i uspešno izvodi istraživanja ležišta gvožđa u Oranu u Africi.

Konstruktor je telemetra, polarnog pantografa, traktoriografa, i instrumenta za crtanje krivih drugog reda. Za redovnog profesora za predmet „Mehanika i nauka o mašinama” na Velikoj školi biran je 1875. Predmet je 1880. podeljen na „Teorijsku mehaniku” i „Nauku o mašina”, Klerić preuzima prvi predmet. Veoma se anagažovao na podizanju i unapređenju visokog školstva, bio je dekan Tehničkog fakulteta, osnovao je Katedru za nacrtnu geometriju sa projektivnom geometrijom i grafostatikom, bio je ministar prosvete i crkvenih poslova, ministar narodne privrede, član Državnog saveta, Komisije za formiranje Univerziteta umesto Velike škole 1905.

Za redovnog člana Srpskog učenog društva izabran je 1872, a 1887. imenovan za člana Odeljenja prirodnih nauka SKA zajedno sa J. Pančićem, D. Nešićem i J. Žujovićem. Pristupnu besedu „O teoriji kompenzacije” održao je marta 1888. Za sekretara Odbora za prirodne nauke SKA izabran je 1891. Predlagač je Nikole Tesle za dopisnog člana SKA 1894.

Autor je brojnih naučnih radova, knjiga i univerzitetskih udžbenika „Teorijska mehanika I-III”. Učestvovao je u srpsko – turskom i u srpsko – bugarskom ratu. Odlikovan je Medaljom za hrabrost i Takovskim krstom, belgijski kralj Leopold II odlikovao ga je Leopoldovim ordenom.